Reklam VerBurada rekalamım görünsün istiyorum.

Kalbimiz Seni Seçti Çakra…

Kalbimiz Seni Seçti Çakra…

 

Çakra ; basset hound yani bir çoğumuzun bildiği  hali ile hushpuppies’in reklam yüzü olan köpek 🙂  Evimizin yeni üyesi, söz dinlemeyen inatçı kızı. Murat Başara’nın en güzel sürpriz hediyesi…

Hepimizin isteklerini yerine getiren köpek. Ben suratı buruşuk olsun istiyordum, Murat beagle’ları seviyordu, Nehir’e çok sevgi dolu, yumuşak huylu bir köpek gerekiyordu, annem içinse  çok ortalıkta koşturmayacak, onu yormayacak tembel bir köpek gerekiyordu. Eeee işte hepsi bir arada ” basset hound”. Hesapta olmayansa, İNATÇILIK, oburluk ve pavarottiyi aratmayan gür ses 🙂

Bildiğiniz üzere uzun süredir bir evcil hayvan edinmek istiyorduk. Nehir için bir dost, arkadaş olacak, mahalledeki ve evdeki yalnızlığına bir son verecek, sorumluluk duygusunu biraz pekiştirecek ve de evimize hareket getirecek bir can. Şimdiye kadar, kara kaplumbağası, su kaplumbağası, civ civ, lop tavşanı ve balık deneyimlerimiz vardı 🙂

Bu konuda bir sürü yorum aldık. Bilenlere danıştık. Peki danıştık ta ne oldu? Yine kalbimizin sözünü dinledik. Çünkü kalbimiz seni seçti ÇAKRA. O ağlak gözlerin, üzgün suratın ve sevimliliğin ile kalbimizi çaldın.

Küçük hanım Bursa’dan geldi. Arabadan indiğinde elime alıp,”hoş geldin kızım evine” dediğimde gözlerimi dolduracak kadar sevdirdi kendini bir anda…. Gerçi benim gibi bir içli köftenin gözlerini doldurmak çok ta zor değil 🙂

Nehirle karşılaşması da ayrı bir güzeldi. Nehir evde uyuyordu. Yatağa yanına koyduk. Gözlerini açtı. İnanamadı. Bu benim mi? İnanmıyorum benim mi? Sürekli bizde mi kalacak? Ohooooo o arada bizmki her yanını yalamaya,evet bundan sonra beraberiz demeye başlamıştı bile.

Buraya kadar her şey gayet masalsı bir şekilde ilerliyordu daaaa Çakra’nın annemle tanışması cinderalla’dan kül kedisine dönüşmemiz gibiydi 🙂 Onun o ağlak gözleri bile annemi etkileyemedi. Hani hayvanlar genelde kendilerinden pek hoşlanmayana daha çok gidermiş ya. Çakra da sürekli annemin ayağının dibinde …  Annemin yorumu da ” Çekin şu garip isimli çocuğu ayağımın altından!” Anne diyorum bak sen bu  köpeği eğitsen ne güzel olur. Vallahi iki günde muma çevirirsin. Getir Çakra! Götür Çakra! Bence  bir birlerini çok sevdiler ama annem farkında değil 🙂

Kim kimi eğitiyor şu aşamada o da belli değil. Biz çoraplarımızı yerde bırakmamayı, ayakkabılarımızı ayakkabılığa kaldırmayı, sabah erken kalkıp, çişşşş çişşşşş demeyi öğrendik. Çakra mı? O daha bir şeycik öğrenemedi .. 🙂 Hala tuvalet eğitimine devam…

Evimizde kuyruğunu pandül gibi sağa sola sallayan, kulaklarına basıp yerlerde yuvarlanan, yüksekten korkan, hiç doymayan ve sanki hep bizimleymiş gibi hissettiren bir de sevgi patlaması yaratan yaramaz bir kız çocuğu var. Evimizin ışık saçan Çakrası.

Bir notta dayıma: Dayıcığım seni dinlemedik siyam kedisi almadık ama başımıza dert aldık 🙂

 

sevgiler

 

idilob

 

6 Comments

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

E-posta Bildirimi Almak için Kayıt Olun

Abone Ol!