Reklam VerBurada rekalamım görünsün istiyorum.

YİRMİ ALTI

YİRMİ ALTI

Kaleiçinde, Hıdırlık sokak yirmi altı numaralı evin önündeyim.Doğduğum ve yirmi altı yaşında evlendiğim zamana kadar yaşadığım sokak ,gözlerim kapalı olarak durduğumda başka, gözlerimi açtığım zaman ise bambaşka..Var olmanın duygusal ve maddesel hallerini katman katman hissettiğim bir zaman dilimindeyim sanki.Koku her daim aynı.Hisler hep aynı coşkunlukta fakat gözlerimin şahit olduğu görüntü kalbimdeki heyecanı katleder nitelikte yıkıcı…

Uzun zamandır baş etmem ve kabul etmem gereken bir duygu durumundayım. Gidememekten, görememekten korktuğum bu duyguyu ,artık sevgiyle kabul etmeye hazırım.

Zihinde halledildiği sanılan onca sorunu kalpten çözemeyen kişiler geçmişi sırtında taşımaktan yorulmuş biçare ruhlar olmaktan kendini alıkoyamazlar.Ben de bu yükleri bugün burada en sevdiğim yerde bırakmaya geldim.

Çocukluğumun ana vatanında yaşadığım acı tatlı bütün her şeyi ait olduğu yere getirdim.Güzel olan hatıralar zaten şimdi yaşadığım güzellikler olarak bana tekrar geri geliyor.Ama yaşanıp biten üzüntü halinden tecrübe haline dönüşmüş beni büyütmüş anıların hepsini portakal çiçeklerinin rayihasının içine harmanlayıp dönüştürüyorum.Artık bu sokağa bakınca özlemle kaybettiklerimi değil umutla, yaşadıklarımdan öğrendiğim değerleri ve değerlileri göreceğim.Bu sokağın başından sonuna kadar, tüm komşularımızla ,akrabalarımızla, dedelerimizle ,ninelerimizle arkadaşlarımızla ve ruhumuzla öyle güzel hatıralar bıraktık ki yaşamda bize kılavuzluk yapacak, ışık tutacak değerleri yaşama aktarmak üzere tam da burada kuşandık.

Yenilenmiş, rengarenge boyanmış,her köşesi çiçeklerle bezenmiş adeta cennetten bir köşe olmuş sokağımızda eskiden evlerimiz çok eskiydi, duvarlarımız yıkık vaziyetteydi ama sevgimiz şimdi göründüğünden çok daha güzel ve anlamlıydı.Ne mutlu bize ki böylesine sevgi dolu, böylesine saygılı, böylesine vefakarca olan  ilişkilerimizi halen sürdürebiliyoruz.

Yoğun ve bir o kadar da  hafifletici geçen bu ziyaretimle  geçmişe ,son kez hüzünle bakan bir çocuk edasıyla bakıp, el sallıyorum.Denizden esen meltem saçlarımda, iskelenin kokusu yanıbaşımda turunç çiçeği gibi bembeyaz olan Kaleiçi ruhu da ayakta uğurluyor beni adeta !

Genç kızlıktan annelik makamına terfimi fısıldıyor kulağıma  sessiz ve usulca…

Sevgiyle,

Nur Üçgün

Okuduğunuz yazı içerisinde hatalı yada yanlış bir kısım olduğunu düşünüyorsanız fare imleciniz yardımı ilgili kısmı seçili hale getirip Ctrl+Enter tuşlarına basarak bana gönderebilirsiniz.

6 Comments

Add a Comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Spelling error report

The following text will be sent to our editors: