Anne olmadan önce çok iyi bir Anneydim

Anne Olmadan Önce Çok İyi Bir Anneydim

Geçen gün internette gözüme bir yazı çarptı ve ne kadar doğru olduğunu düşündüm. Çok da hoşuma gitti. Yazı şöyleydi ” Ben, anne olmadan önce çok iyi bir anneydim.” Amma da doğru söylemiş kim söylemişse… Bu biraz da bizdeki ” Bekara koca boşamak kolay gelir” ata sözüne benziyor değil mi?
Kızıma hamileyken bir sürü idealist düşüncelerim vardı. Ben kızımı kesinlikle öyle ayakta filan sallamayacaktım. Koyacaktım yatağına, ben masal okurken Nehirciğim de güzel,güzel uyuyacaktı. Sonuç mu??? En son hatırladığım, eşimle birlikte bir AVM’nin fast food bölümünde Nehir’i battaniyesinin içine koymuş, sallıyorduk.

Sonuç mu? Nehir, neredeyse 8 yaşına kadar bizimle birlikte uyudu.Eeee, hani kendi, kendine yatağında uyuyordu bu çocuklar. Aaaa, hepsi yalanmış meğer. Yani neymiş, o işler öyle kitaplarda, dergilerde yazdığı gibi olmuyormuş.
Bence çocuklar model, model. Yemek yemeyen modeller, uyumayan modeller, çok hareketli modeller, güleç modeller, suratsız modeller, çok yiyen modeller, dağınık modeller, düzenli modeller vs. vs. 🙂 Bizim ki şansımıza uyumayan model çıkmıştı.
Neyse, işin özü şunu demeye çalışıyorum. Daha bebeklikten çocukların karakter özellikleri belli oluyor ve her çocuğu büyütürken bu özellikler dikkate alınarak, kişiye özel muamele yapmalıyız:) Boşu boşuna çocuklarımızla inatlaşıp, değiştirmeye uğraşmayalım çünkü, ben daha bebeğinin inadına karşı kazanan bir anne görmedim.

Sevgiler

idilob

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.