Çocukların Zamansız İstekleri

Çocuklar hep münasebetsiz zamanlarda saçma sapan şeyler mi ister?

Çocukların Zamansız İstekleri

Hayatımızın odak noktasına koyduğumuz çocuklarımız!

Elbette ki tüm ilgimizi, şefkatimizi, zamanımızı hakediyorlar. Ancak farkettim ki ebeveyn olunduğunda kendine ait zamanı kesintisiz değerlendirebilmek bir hayli zor. Hatta imkansıza yakın gibi.

Doğdukları andan itibaren her ihtiyaç duyduklarında bizi yanlarında bulduklarından, biraz büyüyüp kendi kendilerini idare edebilir hale geldiklerinde bile bu durumdan fazlasıyla yararlanıyor çocuklar. Çünkü en başından beri onların en küçük problemini çözmekle kendimizi yükümlü hissedip onları da bu şekilde yetiştiriyoruz.

Bu yanlış mı?

Belki de değil.

Psikolojik gelişimlerinin sağlıklı bir şekilde tamamlanması için her çocuk anne – baba güvenine ihtiyaç duyuyor. Dilerim ki hiç bir çocuk da bundan mahrum kalmasın. Ancak benim takıldığım konu bu durumun suistimal edilme ihtimali.

Eminim ki hemen hemen hepimizin başına geliyordur. “Anneeee! Geeeellll!” kelimeleri hayatımızdan hiç eksik olmuyor 🙂

Tam işimizi bitirip bir soluklanalım dediğimiz anda, münasebetsiz bir biçimde 🙂 “yanıma gelir misiin?”, ya da filmin en heyecanlı yerinde “sana bişey söyleyeceğim, çok önemli!” gibi talepleri olur. O çok önemli mesele de genellikle saçım nasıl olmuş, kalemim kırılmış, silgim kopmuş ya da yarın bu çoraplarımı giyebilir miyim… gibi gibi hayat memat meseleleri. 😀 Çocuklar hep münasebetsiz zamanlarda eften püften şeyler mi ister? 🙂

Sanıyorum ki insan ebeveyn olduğunda artık nefes alıp vermekten başka, yaptığı hiç bir şey kendisi için olmuyor. İşe gidip çalışmak, eve gelip yemek hazırlamak, ödevlere yardım etmek, çocuğuna iyi bir alt yapı ve gelecek oluşturmak için tüm çabamız. Ama yine de bu durumdan şikayeçi miyiz?

Asla!

Sadece zaman zaman mola hakkımız olsun mesela 🙂 Kendimize ayırdığımız keyifli vakitlerimiz kesintisiz sürsün. “kendinize kocaman bir aferin diyin” http://www.idilob.com/kendimize-kocaman-bir-aferin-diyelim/yazımda da anlattığım gibi buna en çok da onlar için ihtiyacımız var çünkü.

Unutmayalım ki biz iyiysek iyi, mutluysak mutlu çocuklar yetiştirebiliriz. 😉

O yüzden pozitif düşünmekten ve kendimize -gerçek anlamda- vakit ayırmaktan hiç vazgeçmeyel…

…..

Geliyoruuuuuummmm!!!!! Iıhhhhh L

…..

idilob

“Çocukların Zamansız İstekleri” için 2 yorum

  1. Butun gun isyerinde toplanti ustune toplantilarda kafa patlatip eve kendimi atinca bes dakikaligina da olsa kendi kendimle kalabilmek hayatimin luksleri icerisinde. Ama tabi isten gelince yapilan rutinlerden ‘okul nasil gecti, oglen ne yedin, kimlerle oynadin- pardon takildin ( her seferinde ayni uyari – biz oynamiyoruz artik konusuyoruz haha) Peki…Bu arada iki yemek oncesi meyve atistirmasi arasinda okulda olanlarin irdelenmesi, odevlerin gozden gecirilmesi derken yemek vakti, dus, disler, kisisel bakim kremlenme fasli, ertesi gunun derslerine gore canta hazirlanmasi – iste tum bunlar olurken ben de iki dakika bir nefes alayim derken yukardan ses ‘ mummyyyyyyy’ ben cozumu buldum. Artik aksamlari kendimize ozel vaktimiz var, o vakitte birbirimize uymuyoruz hic herkes kendi isinde, birsey gelecegini hissettigim an ya da bazen tersi olabiliyor, birbirimize ‘kendimizin saati’oldugunu hatirlatiyoruz, tabi cok uzun bir vakit degil bu sure ama yine de hic yoktan iyi. Bakalim ne kadar devam edecegiz :))

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.