Denizyıldızı ve Ben

Denizyıldızı ve Ben

Bir okyanusun kıyısında öylece denizi seyrediyorum.Yine derin derin düşünürken sahile doğru reverans yapan bir dalga tam da ayak ucuma küçücük bir denizyıldızı bırakıverdi…Ayağımın kıyısından geçip dalganın,- eyvallah benden bu kadar! deyip gittiği bu yıldız minik çakılların üzerinde adeta kendini hissettirmeye çalışırcasına kollarını oynatıyor.Çiçekli elbisemin eteklerini ıslanmasın diye dizlerime kadar çektiğim için eğilip sadece seyretmeye koyuluyorum.Tam kollarını kaldırıp ayağa kalkmaya çalışırken pıt diye çakıl taşlarının üzerine düşüverdi.Sağ elimi uzatıp yardım etmeye çalıştım fakat nafile! kıpır kıpır hareket ederek kumlara doğru kıyıya çıktı.

Dikkatlice izledikten sonra gayretine hayran kalmış bir şekilde ,-merhaba dedim…Hiç oralı olmadı.Belli ki çok yorulmuştu .Çok üstünde durmadım.

Birkaç dakika sonra derin bir –ohhh! çekerek sırtını minik bir taşa dayayarak benimle birlikte denizi seyretmeye koyuldu.O da benim gibi esen rüzgarın ne demek istediğini duymaya çalışıyordu sanki.Soluk alıp vermesi normale dönünce şansımı tekrar denedim ve -hoşgeldiniz ! dedim.Bu ısrarcı ve güleryüzlü tavrım karşısında o da hafifçe tebessüm ederek –hoşbuldum! dedi.Yolculuk uzundu galiba biraz yorulmuşa benziyorsunuz deyince başladı anlatmaya…

-Aslında çok da uzun sayılmaz.Ben buralarda yaşıyorum.Bazı önemli zamanlarda sahile çıkıp denizde biriken iyilikleri suyun dışına çıkarıyorum.Biz deniz canlıları sizin gibi yeryüzünde yaşayan canlılara iyiliği hatırlatmak için varız.Güzelliğe ve iyiliğe dair hangi insan bir şey yaparsa gökteki yıldızlar denizdeki yıldızlara hemen haber verir.Ama bunun tam terside olursa göktaşları da denizin dibindeki keskin kayalıklara haber verir ve biliriz ki bu bizi ve tüm canlıları tehlikeye sokar.Çünkü; yapılan iyiliklerde kötülüklerde hem bizi hem de bizden sonra gelecek nesilleri etkiler.İşin en ilginç yanı ise şimdide saklı..Şimdi nasılsa, gelecek de öyle olur.Şimdi hep iyi olmak zorunda hem kendimiz hem herkes için.Bir söz vardır ne ekersen onu biçersin diye…İşte tam da benim tüm bu anlattıklarımı özetliyor aslında.

Minik denizyıldızını dinlerken kalakalmıştım.Kendi minikti ama anlattıkları tüm canlıların geleceği kadar büyüktü…Vay bee dedim içimden.Annemin iyilik yap denize at dediği meğer gerçekten doğruymuş.Üstelik bu iyilik sadece beni değil çocuklarımı bile kurtarırmış..Gerçekten büyüleyici bir an.Şimdi her an’ı ve herkesi etkiliyordu.İyilik şimdi ve tüm zamanlar için bir kurtarıcıydı aslında…

Tüm bunları düşünürken bir ses duydum ..-Anneeee ,anneeee uyan!Hemen toparlanıp etkisinde kaldığım rüyayı hatırladım.Yüzümde hafif bir tebessümle esen rüzgarı ve denizi selamladım.

Kızım ,- Bak ne buldum!Minik bir deniz yıldızı..Bunu saklayabilirmiyim anne?

-Elbette yavrum.Ama bir şartla! Ona baktığın hergün mutlaka bir iyilik yapmak koşuluyla..

-Tamam söz veriyorum..Oleeeey!

İçimde gelecek nesillere kadar ulaşacak olan iyiliğin huzuruyla evimizin yolunu tuttum…

İyiliğin huzuru hep sizinle olsun

Nur Üçgün

“Denizyıldızı ve Ben” için 5 yorum

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.