Haftanın Kitap Önerisi – Tek Çocuk Olmakla Nasıl Baş Etsem?

Bir çocuk yeter mi?

Bence 9 yaş ve üzeri için uygun bir seri. Geçen hafta aynı yazarın “Genç Kız Olmakla Nasıl Baş Etsem” isimli kitabını paylaşmıştım. Nehir, kitabı o kadar çok beğendi ki iki kere okudu. Kendisine bir çok konuda yardımcı olduğunu söyledi. Bunun üzerine ben de yazarın başka kitaplarına da bakmaya karar verdim. İki kitabı daha var. Birisi bu haftanın önerisi ” Tek Çocuk Olmakla Nasıl Baş Etsem” diğeri de “Başarısızlıkla Nasıl Baş Etsem” Nehir şu anda kendisini başarısız hissetmiyormuş 🙂 Dolayısıyla biz diğer kitaptan başladık…

İnsanın mutlaka bu hayatta bir kardeşi olmalı mı? Ablam olmasaydı ben ne yapardım? Bazen bir arkadaş kardeşten çok öte  olabilir mi? Tek olduğu için çok mu ilgi görüyor? Yeterince paylaşmayı biliyor mu? Anne, baba olmayı tattık, yeter dedik. Acaba bencillik mi ettik? vs. vs…. Hayat şartları, doğumda yaşanılan zorluklar vb. mecburen tek çocuğumuz oldu.

Şu  da var ki Nehir de ASLA!!! bir kardeş istemedi. ama olsaydı eminim harika bir abla olurdu. Şimdi bu kitabı okuyoruz ve aslına bakarsanız tek çocuk olmaktan da aşırı derecede mutluyuz. Tek çocuğu olan tüm ailelere ve 9 yaş üzeri çocuklara da öneriyoruz.

sevgiler

Tek Çocuk Olmakla Nasıl Baş Etsem?

Tek çocuk olmak çok mu zor?

Kardeşin yok, ailen senden çok şey bekliyor ve sana şımarık denmesinden bıktın…

Tek çocuk olmanın zor olduğunu düşünüyorsun.

Kendini daha iyi hissetmeni sağlayacak ipuçları bu kitapta.

Haydi bakalım, oyun sırası sende!

“Haftanın Kitap Önerisi – Tek Çocuk Olmakla Nasıl Baş Etsem?” için 2 yorum

  1. Tek cocuk yetistiren ebeveyn olarak sunu gozlemedigimi soyleyebilirim, bazen tek cocuk yetistirmek iki veya uc cocuk yetistirmekten daha zor ve yorucu olabiliyor. Bizler anne baba olarak, kendi adima konusayim, tum ilgimiz, dusuncemiz herseyimiz Alicia’nin uzerinde ayrica o sucluluk hissi belki bilincaltimdan arada sirada cikabiliyor, zaten cok kalabalik bir aile degiliz oyle kuzenler dolup tasmiyor, kardesi de yok zavallimin. Bu yuzden kucuklugunden beri bizim evimiz kres gibi olmustur hep, kapimiz acik tum arkadaslarina- hala tam gaz devam. Bu arada Alicia hayatindan cok memnun, kardes istegi olmadi hic. Bu konuda cok kitap karistirdim, arastirdim tek cocuklar genelde sosyal anlamda kendilerine cok guvenli oluyorlar, evde hep buyuklerle olduklari icin duygusal anlamda da daha erken olgunlasip analiz gucleri inanilmaz kuvvetli oluyor. Tek cocuklar paylasmayi sevmez diye genel bir kani da var ama ben katilmiyorum cunku Alicia her zaman paylasimci bir cocuktu hala da oyle, sosyal kelebegimiz. Tabi ki davranislar her cocuga gore farklilik gosterir. Yazida bahsi gecen kitaplardan Alicia icin de almistim, kitap kurdu olmasina ragmen bu tarz kitaplara pek ragbet etmedi nedense. Amerikan bir yazarin gelisim uzerine bu tarzdaki serilerini almistim ama bana cok faydasi oldu diyebilirim.

    1. Ebrucuğum ben de aynen senin gibi Nehir için alıp çoğu kez kendim okuyorum. Bu arada eğer blogda yazı yazmak istersen çok sevinirim. Hatta yurt dışında anne olmakla ilgili yaza bilirsin mesela…. sevgiler.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.