Kalbimize ektiğimiz tohumlar da yeşermeye başlıyor. Sevgiyle...

SEVGİYE UYANIŞ…

SEVGİYE UYANIŞ…

Bugün günlerden cuma! Hissettiğim güzellikleri yazmak,yaşama geçirmek ve mühürlemek için bu satırları kaleme alıyorum.

Bugün gökte yeniay var.Yeni ay benim için yepyeni bir dönemin başlangıcı oldu.Yeni bir çevre,yeni bir ev,yeni eşyalar,yeni çiçekler,yeni bahçeler ve yeni insanlar… Bugüne kadar yaşamıma eşlik etmiş tüm insanlara ve canlılara teşekkür ediyorum.Değerlerimi ve eksikliklerimi tanımama ve daha iyi bir insan olmak için çabalamama katkıda bulundukları için.

Kafamda bir dolu gerçekleştirmek istediklerim,hayallerim var.Umarım hayalini kurduğum her hedef olmam gereken yolda bir basamak olur.Yaşamımda temasta olduğum kişilerin de olması gereken yolda doğru şekilde katkıda bulunabilirim.

Bizler bağımsız gibi görünsek de evimizin içinde kamp kurmuş karıncalara olan davranışlarımızdan bile sorumlu olacak kadar birbirine bağlı canlılarız.Her daim farkında olarak yaşamak en büyük uyanıştır aslında…

Kendi kendime kaldığım anlarda kalbimin derinliklerinde her şeyin olması gereken yere doğru,istikrarlı bir şekilde ilerlediğini hissediyorum.Sanki kalbimin içinde kainatın programını okuyan bir mikrofon var.Sade ve yalın bir ses.Sadece okuyan ve hiçbir yorum yapmayan..İlk zamanlarda mantıklı bir algıyla bunu kendime söylediğimde bunun normal olmadığını,hemen kendime bir çay kahve yapmamı ya da çıkıp bir dünyasal bağ kurmamı telkin ediyordum.Kısa bir bağlantı kopmasını normalleşme olarak düşünüyordum fakat ilk sessizlikte ve suskun olduğumda yine o derin sesin yankısını gönül bahçemdeki boşluklarda duyar gibi buluveriyordum kendimi..

Son bir ay boyunca bu duygu durumuyla mücadele eder gibi gidip gelmelerim oldu ve bugün içimdeki ses beni benden aldı ve evrenin muhteşem akışındaki yerime bıraktı.İçimde garip ama müthiş huzur var bugün..

Artık dünyasal olan hiçbir şey ve hiç kimse beni şaşırtmıyor.Olanlar akışın parçası.Olan olayın kendimde yansıttığı renge bakıyorum eğer soluk bir renkse hemen parlak hale getirmeye gayret etmeye niyet ediyorum.Olanlara itiraz etmek itiraz yaşayacağım olayları adeta büyütüp besleyip üstüme salıyor.Ben ders alıp, dönüşme gayretini içimde yaşamanın asıl kabul olduğunu anladım ve huzurunu tattım.Bunun başka yolu yok.

Sevginin dışındakı tüm sokaklar çıkmaz sokak.Yalnız ve mutsuzluğa açılan kapıların olduğu sokaklar biz insanlar için yaratılmadı.O sokakların duvarlarını nefretle öfkeyle bizler ördük. Dönüşüm sadece olmasını istediğimiz neyse ona odaklanarak olabiliyor.Bunun başka kuralı olmadığını anladım.Bugün bu anlayışla bütün negatif ,olumsuz duygularımı evrene sevgiyle yolluyorum.Işığın sahibi olan karanlıkları aydınlattığı gibi karanlık duyguları da aydınlığa,ferahlığa çevirsin.Ülkemizi,milletimizi ve devletimizdeki olan ve yaşanan tüm olumsuzlukları da sevgiye,güzele ve adalete çevirsin.Şikayet etmek yerine cesaret gösterip gereken değişime önce içimizden başlamayı nasip etsin.

Ruhlarımızın eleştirmek ve kahrolmakla tükendiğini ve ışığımızın sadece sevgiyle ışıldadığını anlamayı ve yaşamayı nasip etsin. Çok güzel günler geldi.Bulutların yerini tatlı esen rüzgârlar aldı.Unutmayalım ki her bulut temizlemeye,her rüzgâr da bir tohuma aracılık edebilir.Geliş amacımızı yaşayabilmemiz için sevgiye uyanmanız dileğiyle,

Sevgiler

Nur Üçgün

8287fbba6ecccbc025bb7e1def45cfcd?s=100&d=https%3A%2F%2Fi2.wp.com%2Fwww.idilob.com%2Fwp-content%2Fuploads%2F2017%2F11%2Fsocial-logo-1 SEVGİYE UYANIŞ...

Hakkımda ne yazmalıyım acaba? acaba? acaba? Düşündüm, taşındım ve ciddi bir öz geçmiş yazmaktansa beni ben yapan niteliklerimi yazmaya karar verdim:) Devamını oku

İdil Öztürk Başara

Hakkımda ne yazmalıyım acaba? acaba? acaba? Düşündüm, taşındım ve ciddi bir öz geçmiş yazmaktansa beni ben yapan niteliklerimi yazmaya karar verdim:) Devamını oku

Leave a comment

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.