Tatil Oyunmuş! Tatil Özgürlükmüş!

Çocuklarımızı tatilde özgür bırakalım, yönergesiz özgürce eğlensinler

Hayat zaten bir oyun. Lütfen çocuklarımızı rahat ve özgür bırakalım. Bırakalım dağ, tepe, bahçe koşsunlar, zıplasınlar, terlesinler,kirlensinler, oyun oynasınlar. Kumlardan kaleler, çamurdan koltuklar, televizyonlar yapsınlar, ip atlasınlar, sek sek oynasınlar, beş taş oynasınlar, misket oynasınlar… Yaratıcılık için, hayattan tat almak için bunlar gerekli. Eğer çocuğumuzun problem çözme yeteneğinin gelişmesini istiyorsak, bırakalım biraz da sokak çocuğu olsun, oyun çocuğu olsun. Aman bu idilob da yine neler yazmış böyle diyorsanız. Alın size Pedagog Seçil ÖZCAN’ın yazısı… Ben kanıtlarla konuşuyorum 🙂 İşin ehli de aynı benim gibi düşünüyor. Eee hadi onun yazısını da okuyalım öyleyse..

Anneeeee Beş Dakika Dahaaaaa!!!!

Evet! Tatilde, özgürlük ve oyun için, kuralları yıkmaya çalışan bu sese kulak verin!

Evet! Çocuklarımız karnelerini aldılar. Birçok aile, çocuklarının yerine, onların tatillerini planlamaya başladılar bile. Öyle değil mi?

Fakat; dikkatlice seçilmiş, özenle düşünülmüş çocuk kamplarından, içinde çeşitli programların yer aldığı yaz okullarından farklı ve daha faydalı bir şey var.
Üstelik bunu ben söylemiyorum! Bu konudaki, çok önemli bir araştırma söylüyor…

Çocuğunuzu, önümüzdeki okul yılına daha iyi hazırlamak istiyorsanız; bırakın, yönergesiz, serbest, ucu açık zaman dilimlerinde, kendi istediği oyunları, istediği şekilde oynasın!

Özgür olsun,
Hayal gücü ve yaratıcılığı artsın,
Dikkat becerisi gelişsin,
Akademik başarısı artsın,
Problem çözme becerisi gelişsin,
İstediği oyunu oynadıkça hayata daha iyi hazırlansın.
70 tane, 6 yaş çocuk ile yapılan bir araştırmada; serbest oyunla, kendi motivasyonlarıyla, evcilik, doktorculuk, hırsızcılık, korsancılık gibi oyunlar oynayan çocukların yönetme/liderlik becerileri, yetişkin kontrolündeki oyun ve aktivitelerle oynayan çocuklara kıyasla, bireysel ve akademik hayatta, daha yüksek başarı ile eşleşiyor.

Ayrıca, çocuğun, olaylar hakkında; neden sonuç ilişkisi kurabilmesinde ve empati becerisinin gelişmesinde de kendi yarattığı oyunların etkisi çok büyük.
Demek ki neymiş?

Çoçuklar; hayatı, oyun oynayarak deneyimliyormuş.

Günümüzde çocuklar; hemen herşeyi, bilgisayardan, cep telefonundan, ipad’den sanal olarak öğreniyorlar. Bir tuşa basarak, saatlerce, edilgen bir şekilde, zamanlarını ekranın başında geçiriyorlar. Ezbere yaşayan, problem çözemeyen, sosyal ilişkilerinde sorunlar yaşayan bireylere dönüşüyorlar. Bilgisayar oyunlarında, sürekli komut alarak oynadıkları için kendilerini ve yaşamlarını yönetme becerileri gelişemiyor.
Demek ki neymiş?

Çocuklar; bağ, bahçe, yazlık, köy, dağ, tepe gibi alanlarda, deli danalar gibi koşturup, yaşıtlarıyla, yeni maceralar kurgulayacağı bir tatil geçirmeliymiş.

Yani;
TATİL OYUNMUŞ…
TATİL ÖZGÜRLÜKMÜŞ…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.